platen & pers

Discografie

 

  • Country Ramblers - Live with Byron Berline 1981, Racoon
  • Ben Brouwers - Enginedriver 1983, Munich
  • Freewheelin' - Freewheelin' 1985, MC
  • Detour - Honky tonkin' till it hurts 1989, Tanit
  • 4 Wheel Drive - No doubt about it 1999, CRS
  • Ruud Hermans - Little tear big smile 2001, MW
  • Blue Dew - Life's other side 2001, EB
  • Major Dundee - Home Skies 2001, Telstar
  • Normaal - Effe zitten 2001, Mercury
  • Major Dundee - Silver 2002, Telstar
  • Dick van Altena - Lonely hours 2002, Telstar
  • Dick van Altena - Moan boven de Betuwe 2003, Telstar
  • Skyland - Moon over the water 2003, SCR
  • Ruud Hermans - Stills 2003, CRS
  • Dick van Altena - Snêw ien mien hart 2005, Telstar
  • George McAnthony - Bridge to El Dorado 2008, GM
  • Egbert Meyers - Hondsrug Sessies 2009, Promuze
  • Erik van der Endt - Out on the road 2010, Big Oak Records
  • 3 JS - 4 elementen 2012, Volendam Music BV
  • Stringlers - One more round 2017, EB
  • Sons of Navarone - Nobody's business 2017, EB
  • Red Herring - Here to distract you 2017, EB



Pers

Red Herring - Here to distract you: reviews

 

 

This solid band from The Netherlands has a personal connection with bluegrass, but their repertoire is actually very eclectic with influences of singer/songwriter, folk, roots, world, gypsy jazz and Americana. It’s a unique and appealing sound, and the band should be a big hit among those with varied interests. With every track being distinctive, one wonders what surprise will next cue up on Red Herring’s third album. It might be some bluegrass with an original “Rather Die Alone” or a cover of Chris Jones’ “Uphill Climb.” Or it might be a poignant rendition of Dougie MacLean’s “Garden Valley.” Scandinavian and Gypsy jazz elements are heard in “Pigs Upon a Ninja.” The album features some special guests on Dobro, Uilleann pipes and banjo. It's interesting to hear the pipes within the context of a bluegrass original, "Rather Die Alone." You can tell that this talented quartet works well together, likes to share the spotlight, has fun and enjoys making music that moves and inspires.  

 

Joe Ross, Roots Music Report
 
 
 Na wat bezettingswisselingen bestaat de Nederlandse band Red Herring nu uit vier leden: Arthur Deighton (zang, gitaar, mandoline, bouzouki), Joram Peeters (zang, viool, gitaar, mandoline, bouzouki), Loes van Schaijk (zang, contrabas, bodhran) en Paul van Vlodrop (banjo, mandoline, zang). Het mooiste is om een concert van de band te bezoeken, live muziek kan wat mij betreft niet genoeg ondersteund worden. Zo zag ik de haringen gisteren in Utrecht in het Werftheater, een prachtige lokatie direct aan het water van de Oudegracht. Het is enigszins bedompt binnen in de oude werfkelder, maar de wanden zijn vrolijk beschilderd met volop bezoekers die mee lijken te genieten met het echte publiek. Aangezien het een cd-presentatie is komen alle nummers van het nieuwe album Here To Distract You voorbij in de eerste set, waarna er in de tweede nog wat oudere nummers te horen zijn  en Van Vlodrop even de ruimte krijgt om ook een stukje te zingen. Hij is het jongste lid van de band, niet in leeftijd, maar hij kwam er een jaar of wat geleden bij als invaller toen banjospeler Floris de Vries midden in de opnamesessies besloot om de groep te verlaten. Hij is vervolgens gebleven en blijkt ook live een prima aanvulling in het geluid van de band, want wat is bluegrass nou zonder banjo?

Toch is Red Herring meer dan alleen een bluegrassband, dat bewezen ze al op hun vorige albums, waar ook invloeden doorklinken uit de traditionele (Keltische) folk en americana. Dat doen ze opnieuw op Here To Distract You (waar overigens allereerst de mooie hoes en het stijlvol vormgegeven boekje opvallen), bijvoorbeeld in de prachtige cover Garden Valley van Dougie MacLean, in eerste instantie a capella gezongen door Loes van Schaijk (haar heldere stem lijkt steeds krachtiger te worden), vervolgens vallen gitaar (Van Schaijk) en mandoline (Deighton) in en krijgt het stuk een klein bluegrasstintje mee door de dobro (gastmuzikant Floris de Vries). Het is een pareltje geworden, en ook Barefoot Nellie is sterk uit de verf gekomen, ze leerden het lied kennen op een ‘picking party’ waar iedereen een Reno & Smiley-stuk moest spelen. Dat werd deze heerlijke tongbreker die in een ijltempo gezongen en gespeeld wordt, maar goed dat de tekst via de website mee te volgen is want zo snel kan ik niet luisteren. 

Maar naast een goede neus voor fijne covers hebben de haringen ook heel sterk eigen werk. Van Schaijk schreef samen met Michal Barok het openingsnummer, No Hearts Won, over liefde en aantrekkingskracht met een knipoog naar romantische fantasieën die in vol daglicht toch niet helemaal zo plezierig zijn. Joram Peeters en Arthur Deighton leveren vervolgens het merendeel van de eigen stukken waaronder het instrumentale Whatsapp Doc, het gevolg van deunen heen en weer appen via de telefoon om zo tot een sprankelend duet tussen twee mandolines te komen met daaronder een lekker jazzy basgeluid.

Peeters heeft in zijn bijdragen een voorkeur voor blues en folk en heeft een fijn gerafelde stem die zich daar uitstekend voor leent. Rather Die Aloneheeft nog overwegend een bluegrassklank met een Keltisch tintje op uillean pipes (Michael Boere), maar de instrumentaal Pigs Upon A Ninja heeft een ronduit folky uitstraling met een wat desolate intro op gitaar, intens vioolspel, een heel ontspannen middenstuk met mandoline om meer dwingend te eindigen met wederom een fijne partij uillean pipes. Loved Man’s Lonely Blues (hij heeft nou eenmaal een fijn leven en de hypotheek is ook al lager, dus wat heb je dan te klagen) is in fijne bluessferen gezet, met gitaar en dobro. Hij maakte ook een eigen versie van Two Sisters, met een vioolspeler wiens instrument de ware toedracht van het verhaal onthult en omdat het toch een murder ballad is ook nog maar een paar extra tragische doden, een sterke toevoeging aan het folkrepertoire.

Wat filosofischer van aard zijn de teksten van Deighton, wiens stem licht van toon is en prettig in het gehoor ligt. The Beaten Track(samengeschreven met Mike Ritchie) is een ode aan zijn overleden zus met licht nostalgische klanken op gitaar, banjo (De Vries) en bodhran. The Longest Day gaat over het einde van een relatie, al luistert het toch heel ontspannen weg met gitaar, voetstappen, bas, bouzouki en dobro (Jeroen Schmohl).

Met hun vorige twee albums gaf Red Herring al aan serieus met muziek bezig te zijn en daar is niks aan veranderd. De band is sinds de eerste keer dat ik ze zag in 2014 flink gegroeid in samenspel en presentatie, en de rek lijkt er nog lang niet uit. Live spelen ze nu meestal in bluegrassopstelling (rond een microfoon, soms met wat extra versterking) en dat geeft hun geluid een heel fijne dynamiek, die ook op cd goed overkomt. Als Here To Distract You gemaakt is om de luisteraar afleiding te bieden van de dagelijkse besognes dan is dat doel zonder meer bereikt. Laat de boel de boel, ga er even voor zitten en geniet van een heerlijk potje bluegrass op zijn Red Herrings.
 
Mirjam Adriaans, www.folkforum.nl  
 
 

This is a 12-track release that features sultry blues, sparsely accompanied ballads, introspective singer-songwriter material, gypsy swing with eastern European infusions (or vice versa), sly novelty songs, and driving bluegrass. It could pass comfortably as an anthology of diverse styles and players.

However, as a cohesive statement from a single quartet, which is what the group Red Herring from The Netherlands ends up being, it suffers from being so widely scattered over the musical map. The singers are all very different stylistically: Bassist Loes van Schaijk on her sinuous opening song “No Hearts Won” and the lively versions of Reno & Smiley’s “Barefoot Nellie” and the traditional “Wedding Dress”; Joram Peeters on his wink-wink/nudge-nudge originals “A Loved Man’s Lonely Blues” and “I’d Rather Die Alone,” as well as a rollicking rewrite of the Child Ballad “The Two Sisters”; and Arthur Deighton on his softly introspective originals “The Longest Day” and “The Beaten Track.” They’re all excellent in their own way, with van Schaijk’s expressiveness and versatility in different settings proving more effective overall than Deighton’s soft delivery and Peeters’ slippery phrasing.

The instrumental work is great throughout, with banjo, fiddle, resonator guitar, bouzouki, mandolin, guitar, and bass used in a variety of settings that keep things fresh for the listener from song to song. Unexpected touches, such as the foot percussion that supports the otherwise a cappella “Wedding Dress” and the novel, to say the least, pairing of uilleann pipes and banjo on “Rather Die Alone,” show Red Herring to be an ensemble unafraid to take risks.

The liner notes and press material reveal that the group lost its banjoist, Floris de Vries, in the midst of their making this CD, which may be the primary reason there’s a slight disjointedness about the album as a whole. With Paul van Vlodrop now holding down the banjo chair, the combination of steady personnel, and the obvious vocal and instrumental talents of the bandmembers should bring a clearer musical focus to future projects. For now, Here To Distract You is an intriguing representation of a band trying to develop its collective voice from a variety of individual ones. (www.redherringband.com)HK

 

Bluegrass Unlimited, december 2017